بررسی علائم حیاتی بیمار

در هنگام برخورد با افراد بیمار باید در ابتدا به بررسی علائم حیاتی بیمار پرداخت حالا میخواهیم ببینیم این علائم چه کمکی به ما می کنند، چه هستند و چگونه اندازه گیری می شوند.

در این مقاله همراه ما باشید. در صورت نیاز به هر گونه خدمات پزشکی و پرستاری از جمله سرم در منزل و … با تیم درمان در منزل بصیر شفیع تماس بگیرید.

علائم حیاتی به ما چه می گویند؟

علائم حیاتی عملکردهایی که به طور اتومکانیکی توسط بدن تنظیم می شوند را منعکس می کند:

-سرعت ضربان قلب

-درجه حرارت داخلی

-سرعت تنفس

از آنجا که بدن همیشه سعی می کند تا وضعیت تعادل خود را حفظ کند، مراکز کنترل که اغلب در مغز واقع شده اند آنچه در بدن اتفاق می افتد را تنظیم و در صورت لزوم آن ها را در محدوده طبیعی اصلاح می کند.

بنابراین تغییر علائم حیاتی ممکن است نشان دهد که در بدن چیزی از وضعیت تعادل خارج شده است و بدن سعی می کند به حالت تعادل باز گردد.

درد پنجمین علامت حیاتی محسوب می شود زیرا وجود درد شاخص دیگری است که خارج شدن بدن از وضعیت تعادل را نشان می دهد.

عوامل بسیاری می تواند باعث تغییراتی در علائم حیاتی فرد شود.

مقادیر علائم حیاتی ممکن است در طول روز متفاوت باشد، به عنوان مثال در پاسخ به استرس جسمی یا عاطفی یا تغییر وضعیت، که البته همچنان در محدوده طبیعی باقی می ماند.

در هر صورت تغییرات شدید یا طولانی مدت در یک یا چند مورد از علائم حیاتی ممکن است در پاسخ به بیماری یا صدمه باشد.

به محدوده علائم حیاتی توجه کنید و اینکه تعریف محدوده طبیعی در هر فردی ممکن است متفاوت باشد.

برای مثال فشار خون خانم X  در محدوده حداقل طبیعی و فشار آقای Y کمی بالاتر از میانگین طبیعی است، اطلاعات شما از بیمار یا فرد تحت مراقبت به شما اجازه می دهد بفهمید علائم حیاتی که اندازه گیری کرده اید برای فرد طبیعی است یا خیر.

محدوده نرمال علائم حیاتی در بزرگسالان

علائم حیاتی معیارهای اصلی برای سنجش وضعیت سلامت بدن هستند و شامل دمای بدن، ضربان نبض، تعداد تنفس و فشار خون می‌شوند.

اطلاع از علائم حیاتی نرمال برای تشخیص وضعیت بیمار و شناسایی مشکلات احتمالی ضروری است.

دمای طبیعی بدن در بزرگسالان معمولاً بین ۳۶.۵ تا ۳۷.۲ درجه سانتی‌گراد است و هرگونه افزایش می‌تواند نشان‌دهنده تب و وجود عفونت باشد.

ضربان نبض طبیعی بین ۶۰ تا ۱۰۰ ضربه در دقیقه است و ضربان بالاتر یا پایین‌تر ممکن است نشانه مشکلات قلبی باشد.

تعداد تنفس نرمال بین ۱۲ تا ۲۰ تنفس در دقیقه است و تغییرات این میزان می‌تواند به مشکلات تنفسی اشاره داشته باشد.

فشار خون طبیعی معمولاً کمتر از ۱۲۰/۸۰ میلی‌متر جیوه است و فشار خون بالاتر می‌تواند علامت خطر بیماری‌های قلبی باشد.

اهمیت نظارت بر علائم حیاتی در بیماران

نظارت مداوم بر علائم حیاتی بیماران، به ویژه سالمندان و بیماران مزمن، برای پیشگیری از تشدید بیماری‌ها ضروری است.

با پایش علائم حیاتی در منزل، خانواده‌ها می‌توانند تغییرات غیرطبیعی را سریع تشخیص دهند و اقدامات درمانی لازم را انجام دهند.

استفاده از تجهیزات مناسب و آموزش‌های اولیه باعث می‌شود که مراقبت از بیمار در منزل به شکل مؤثر و ایمن انجام شود و نیاز به مراجعه مکرر به مراکز درمانی کاهش یابد.

چگونه علائم حیاتی نرمال را در منزل اندازه‌گیری کنیم؟

برای اندازه‌گیری علائم حیاتی نرمال در منزل می‌توان از دماسنج دیجیتال برای دما، دستگاه پالس‌اکسیمتر یا گوشی پزشکی برای ضربان نبض، شمارش دستی برای تعداد تنفس و دستگاه فشارسنج برای فشار خون استفاده کرد.

رعایت روش صحیح اندازه‌گیری باعث می‌شود که اطلاعات دقیق و قابل اعتمادی از وضعیت سلامت بیمار در دسترس باشد.

اندازه گیری و ثبت علائم حیاتی

علائم حیاتی در شرایط مختلف اندازه گیری با مقادیر طبیعی (همانند مقادیری که برای فرد طبیعی محسوب می شود) مقایسه می شود.

به عنوان مثال به طور معمول در هر نوبت که فرد توسط پزشک ویزیت می شود و زمانی که در بیمارستان یا یک مرکز مراقبت بلند مدت پذیرش می شود، علائم حیاتی اندازه گیری می شود.

همچنین ممکن است بر حسب نیاز علائم حیاتی فرد اندازه گیری شود:

-قبل و پس از دریافت داروهای خاص

-قبل، هنگام و پس از اقدامات جراحی یا تشخیصی

-در یک موقعیت اورژانسی

-پس از یک حادثه یا تصادف

علائم حیاتی بیمارانی که در بیمارستان بستری هستند ممکن است در هر شیفت یا هر چندین ساعت یکبار کنترل شود و در حالیکه علائم حیاتی افراد تحت مراقبت در مرکز مراقبت بلند مدت ممکن است فقط به صورت روزانه یا هفتگی کنترل شوند.

ممکن است بیمار بدحال به دستگاهی وصل شود که به طور مداوم علائم حیاتی او را اندازه گیری و روی صفحه مانیتور نشان دهد.

طرح مراقبت پرستاری، دستور پزشک یا هر دو مشخص می کند که در چه دفعاتی علائم حیاتی کنترل و ثبت شود.

در هر صورت باید حواستان باشد که در صورت شکایت فرد از گیجی، تهوع یا درد یا مشاهده تغییر رفتار فرد نسبت به شرایط طبیعی علائم حیاتی او را کنترل کنید.

در صورتی که فرد در فعالیتی شرکت داشته باشد که روی علائم حیاتی او تاثیر داشته باشد، مانند پیاده روی، نوشیدن یا خوردن غذا باید قبل از اندازه گیری علائم حیاتی او چند دقیقه به او فرصت دهید تا بنشیند و استراحت کند.

مراکز در رابطه با چگونگی ثبت علائم حیاتی سیاست های متفاوتی دارند، بعضی از مراکز علائم حیاتی را روی یک برگه چارت در بخش ثبت می کنند، به طوری که اسامی همه بیماران یا افراد تحت مراقبت در یک بخش روی آن نوشته می شود.

بعضی دیگر از مراکز برای هر فرد یا بیمار تحت مراقبت یک برگه چارت جداگانه استفاده می کنند، این برگه ممکن است در پرونده پزشکی یا بر بالین فرد نگهداری شود.

بسیاری از مراکز مراقبت بهداشتی از روش های ثبت الکترونیکی علائم حیاتی استفاده می کنند، در بعضی موارد پرستار از یک تبلت برای ثبت علائم حیاتی استفاده می کند.

در صورتیکه علائم حیاتی بیمار کنترل شود و آن در محدوده غیر طبیعی (بالاتر یا پایین تر از محدوده طبیعی) تشخیص داده شود، باید مجددا آن ها را بررسی و اندازه گیری کنید و از دقت و صحت آن اطمینان حاصل کنید.

سپس یافته های خود را بلافاصله به پزشک گزارش دهید.

در صورت نیاز به خدمات پزشکی یا پرستاری با ما تماس بگیرید.